ne kadar okursan oku,bilgine yakısır şekilde davranmazsan cahilsin demektir…

(aslında başlığı en son yazdım )))))))

Üç farklı zaman ve çatışmalar üzerine çalıştık bu hafta… Artık performans sergilemede sorunumuz yok o kadar benimsedik ki ortamı çekinmeden rahatlıkla bir şeyler yapabiliyoruz. Ama hala kurgulamada sorunlar yaşıyoruz ki bu gerçekten de çok kolay değil. Sınıfın tümüne baktığımda herkes kurgularını aynı temeller üzerine kurdu, geçmişi taş devrine attık, şimdiyi zaten görebiliyoruz, gelecekte(en zoru da buydu) robotlar, bilgisayar ve teknolojiden oluşuyordu. Hepsi günlük hayattan kalan izlerdi, öğrenilmiş seylerdi. bunlar kurgularımızı cok etkiledi. Hayal gücümüzü biraz daha zorlamalıyız gibi geliyor ama nasıl?bu soruya çokta cevap bulabilmiş değilim:)

Bir başka açıda, kurgumuzu anlatırken tek kelime bile etmedik. Birkaç ses ve hareketleri kullandık araç olarak. Biz ilerde kimlerin karşısına çıkacağız? Bizi dikkatle dinleyen seyircilerimiz olacak. Onlarla her şekilde iletişim kuracağız; bazen sözler yeterli ya da başarılı olmayacak ve bu derste farkına vardığımız ve geliştirdiğimiz skill ler bizim en büyük yardımcımız olacak…

Hoş ve mutlu kalın…

Değişik bir derse değişik bir midtem yakışırdı. öylede oldu…benim korktugum kadar zor bir şey istemedi hocamız. grupça birsey sergileyecegiz o kayıt edilecek diye düşünmüştüm. Ama fotograf kareleri daha çekiciydi ve iç rahatlatıcı:)Fotograf kareleriyle bir olay anlatmak ta zordu ama eğlenceliydi   öğrendiğimiz herseyi uygulama fırsatı bulduk. İlk başta korkutucu gelsede, ağzımdan kaçırdıgım bir kelimeyle hersey kolaylaştı. Yavaş yavaş ürettik, herşey düzene girdi ve hikayamizi anlattık. Ve bir midterm ün de sonuna geldik…

hoş ve mutlu kalın… İyi tatiller…

Bal kabağı olmaya az kaldı:) Ama yetiştimmmm ))

Bu hafta derse bana göre gereksiz bir tartışmayla başlandı. Tabi ki fikirlerin beyan edilmesi güzel ama tadında bırakılması ve değerli vaktin verimli kullanılması daha verimli bir davranış olur. Benim düşünceme göre izlenen politika doğru. İlk haftalarda blog sayfalarının alımından, sayfalara yazı yazılmasından, derse alışılmasından dolayı müsamaha gösterilmiş ve bir süre sonra artık müsamaha gösterilmeyeceğini hocamız söylemiştir. Arkadaşımız talihsiz olarak blog u geç yazmış. Ve gecen hafta ısrarla kendisine haksızlık yapıldığını belirtti. Söylediğim gibi bu talihsiz bir olay, kabak onun başına patladı. Bu cezaya katlanmak zorunda olduğunu düşünüyorum. Şimdiye kadar bende çok düzenli yazdım ve bugün balkabağı olmak üzereyim. O zaman bende tartışma çıkartayım, hep düzenli yazdım bir kere geciktim, bu hafta da beni affedin diyeyim. Daha ne kadar uzatalım… Bir yerde tolerans sona erecekti ve arkadaşımızın geç yazdığı hafta erdi… Nasip…

Neyse derse dönmek gerekirse…

Bu hafta zor bir aktivite… Heykeltıraş ve hamur aktivitesi… Hamur olmak gerçekten çok zordu. Birinin insafına kalmış sana sekil vermesini bekliyordun ama sonra heykeltıraş olunca onunda zorluğunu fark etmedim değil. Bir süre sonra tıkandım. İtiraf etmem gerekirse bazı acımasız arkadaşların hamurlarını dinlendirmek için kolay figürler seçtim. Yaratıcılığımı kullanmam pek gerekmedi o yüzden:)

Bu aktiviteyi eğitim açısından düşündüğüm zaman yine zorluk, yine incelik, yine sorumluk ve yine dikkat. Elimize bir hamur(küçük çocuklar) veriliyor ve biz o çocukları yoğuruyoruz onlara şekil veriyoruz.